Barwy błyszczące, jasne, lśniące migotliwie

Wonie odurzające, mocne, rozkoszne, upojne,

Głosy triumfem brzmiące, zwycięskie, zgiełkliwe -

Barwy wonie i głosy sprzeczne, niespokojne



Z wolna cichną, szarzeją zmilkają, bledną,

Wirują, płyną w zmierzchu senne, mgliste tonie,

Zlewają się ze sobą, stapiają się w jedną

Ukojenia harmonię; barwy, głosy, wonie.


Czemum ja smutny? każdy mię pyta,

      Natrętnie patrząc mi w oczy;

Pobłyski wzroku mojego chwyta

      I smutku cień, co twarz mroczy...



Twarz moja smutku chmurą pokryta,

      I smutek serce me toczy -

Lecz więcej z twarzy nikt nie wyczyta,

      Tajemnic ducha nie zoczy.



Więc dajcie pokój! bo w głębi łona

      Wszystko ukrywam głęboko,

I tajemnica ta ze mną skona,



Żadne nie zbada jej oko!

Milczeniem teraz broni się ona,

      A potem? Śmierci pomroką...