Nadchodzi noc; słońce strwożone ucieka

            I broczy krwią.

Promienie jego najkrwawsze

            Przez oczy

W mózgu mojego głąb

            Zapadły.

Już przyszła noc. Ciemności najtwardsze wieka

            Spadły na oczy:

Strwożony wstecz zwracam wzrok - 

            W mózgu mojego głąb - 

I widzę, jak w mojej krwi

            Skąpane słońca promienie

            - Najkrwawsze -

Goreją w żar i blask,

            Przed którym noc pierzcha

            Na zawsze!


Barwy błyszczące, jasne, lśniące migotliwie

Wonie odurzające, mocne, rozkoszne, upojne,

Głosy triumfem brzmiące, zwycięskie, zgiełkliwe -

Barwy wonie i głosy sprzeczne, niespokojne



Z wolna cichną, szarzeją zmilkają, bledną,

Wirują, płyną w zmierzchu senne, mgliste tonie,

Zlewają się ze sobą, stapiają się w jedną

Ukojenia harmonię; barwy, głosy, wonie.