O dziewczę! gołąb dziś na twym ramieniu

Usiadł z twoją szyją łabędzią się pieści,

I, tonąc cały w cudnym zachwyceniu,

Miłości pierwszą jutrzenkę ci wieści.



Choć gołąb grucha, nie rozumiesz mowy,

Kryjącej w sobie miłość i tęsknotę;

A on się lęka namiętnymi słowy

Budzić w twym sercu pragnienia spiekotę...



Odleci cicho, kryjąc w sobie ciernie -

A może nigdy nie ujrzysz go więcej...

Lecz gdy minione dzieje wspomnisz wiernie,

Poznasz, że nikt nie kochał Cię goręcej!


Łkają przeciągle dzwony nieszporne,

Prosząc o ciszę dla zmarłych dzielnic;

W mojej samotni, jakby z kadzielnic,

Snują się z wolna mroki wieczorne.



Prosząc o ciszę dla zmarłych dzielnic,

Dziwna tęsknota łka w moim łonie;

W mojej samotni, jakby z kadzielnic,

Mdlejących kwiatów snują się wonie.



Dziwna tęsknota łka w moim łonie;

Słyszę pożegnań żałobne psalmy,

Mdlejących kwiatów snują się wonie:

Na trumnie więdną świecone palmy.



Słyszę pożegnań żałobne psalmy,

Oczy przesłania opona mglista,

Na trumnie więdną święcone palmy

"Niech światłość świeci jej wiekuista".



Oczy przesłania opona mglista;

Kolana same gną się pokornie -

"Niech światłość świeci jej wiekuista" -

Łkają przeciągle dzwony nieszporne.