Pod baldachimem drzew,

w blasków słonecznych sieci,

Na barwnym, miękkim kobiercu

Traw, ziół i kwieci:

Sen, cisza, ukojenie -

(Czy w naszym sercu?)

 

Wiatru nadpłynął wiew,

Szemrzą zbudzone liście,

Deszcz pyłów złocistych prószy,

Drżą kwiatów kiście:

Ruch, życie, upojnie -

(Czy w naszej duszy?)


Na wyciągniętych deszczu strunach

        Wiatr wzdycha, jęczy i łka;

Na miękkich pajęczyn całunach

        Królowa tka.



Jej ręka leciuchna i żywa,

        Szybka jak białych lot chmur,

Układa mych tęsknot przędziwa

        W przedziwny wzór.



I kwiaty zabrane mej wiośnie,

        Zieleń umarłych już łąk,

Znów płoną, wskrzeszone miłośnie

        Czarem jej rąk.