Pod baldachimem drzew,

w blasków słonecznych sieci,

Na barwnym, miękkim kobiercu

Traw, ziół i kwieci:

Sen, cisza, ukojenie -

(Czy w naszym sercu?)

 

Wiatru nadpłynął wiew,

Szemrzą zbudzone liście,

Deszcz pyłów złocistych prószy,

Drżą kwiatów kiście:

Ruch, życie, upojnie -

(Czy w naszej duszy?)


Czemum ja smutny? każdy mię pyta,

      Natrętnie patrząc mi w oczy;

Pobłyski wzroku mojego chwyta

      I smutku cień, co twarz mroczy...



Twarz moja smutku chmurą pokryta,

      I smutek serce me toczy -

Lecz więcej z twarzy nikt nie wyczyta,

      Tajemnic ducha nie zoczy.



Więc dajcie pokój! bo w głębi łona

      Wszystko ukrywam głęboko,

I tajemnica ta ze mną skona,



Żadne nie zbada jej oko!

Milczeniem teraz broni się ona,

      A potem? Śmierci pomroką...